Maandagse miserie: 1984 Dallas Grand Prix

keke rosberg 1984 dallas grandprix warmte grand prix hitte

Maandagse motorsport miserie, of hoe enkele slechte beslissingen en ongelukkige omstandigheden meer dan ooit nare gevolgen kunnen hebben. De eerste in onze reeks valt te beurt aan de Grand Prix F1 van Dallas in 1984.

Toen het Formule 1 circus in juli in Texas arriveerde was het seizoen al half gepasseerd. Het Britse McLaren stond bovenaan de rangschikking met Alain Prost en Niki Lauda op kop, nauw gevolgd door Elio de Angelis (Lotus) en Nelson Picquet (Brabham) die de vorige twee races (Montreal en Detroit) de overwinning nog kon bemachtigen. De spanning voor de race in Dallas was dus te snijden, en dat kwam niet alleen door het klassement.

Alhoewel de opzet van de race in het Texaanse Dallas schitterend klonk met zijn stukken uit de legendarische Indianapolis 500 en bochten uit fantastische parcours zoals Long Beach en Phoenix was er sterk protest tegen de Grand Prix die Dallas bekend moest maken als wereldstad.

Het circuit was niet alleen gevaarlijk met betonnen muren dicht tegen de randen, hoge snelheden en rechte hoeken maar ook dankzij de felle zomerse zon. Zo bedroeg de temperatuur tijdens de race maar liefst 38°c, en dat was net iets teveel voor sommige piloten. Na enkele oefenronden begon het circuit zelfs al te belletjes te vertonen waardoor het volgens hun meer op een autocross parcour begon te lijken dan op een volwaardige Formule 1 circuit.

Te warm om buiten te komen

Tijdens de qualificaties zaterdag bleven er dan ook een hoop piloten liggen in hun mobilhomes met airco, zij geloofden niet dat ze in deze hitte een beter tijd konden neerzetten dan de dag ervoor. Zo bleven onder andere Martin Brundle (die de dag ervoor zijn wagen al kapotreed tegen de muur), Ayrton Senna (Toleman) en Francois Hesnault (Ligier) in hun koele caravan.

Nogmaals gingen er stemmen op om de race op te breken, Nelson Picquet was zelfs niet zeker wat er eerst zou falen: de wagens, het circuit of de piloten.

Toch werd er besloten om door te gaan met de race in het extreem warme Dallas, zelfs drie uur vroeger dan gepland om de zon te slim af proberen te zijn. Omdat de race nu om 11 uur begon moest er al om 7 uur 's ochtends begonnen worden met de opwarming wat net iets te vroeg was voor sommige piloten. De Franse Williams piloot Jacques Lafitte kwam zelfs opdagen in zijn pyama. Na enkele minuten bleek dat ze ook allemaal voor niets uit hun bed waren gekropen want het circuit was nog zo beschadigd van de dag ervoor dat bulldozers het nog in orde aan het maken waren.

Geheim wapen

Het circuit was zelfs zo erg beschadigd dat Niki Lauda en Alain Prost een boycott probeerden te organiseren maar daar had Keke Rosberg geen oor naar. De Fin zei zelfs "We zijn allemaal aan het zagen, allemaal aan het samenspannen om niet te moeten racen maar we zijn nu zover gekomen. Jullie weten zo goed als ik, als puntje bij paaltje komt, dat we allemaal in onze auto stappen en beginnen te rijden, circuit of geen circuit.". Hij had gelijk, want Bernie Ecclestone wou de aanwezige Amerikaanse president Jimmy Carter en de 90.000 andere aanwezigen niet teleurstellen en besloot dat de race moest doorgaan. Tot groot genoegen van Rosberg, want hij had immers nog iets in zijn trukendoos zitten waar de rest geen weet van had.

Zoals verwacht liep de race zelf chaotisch, Rene Arnoux kreeg dankzij de warmte zijn Ferrari zelfs niet gestart op het grid zonder hulp van zijn team. Hesnault had ook al vlug spijt dat hij de dag voordien in zijn caravan was blijven liggen want al binnen de eerste ronde schatte hij een bocht fout in en belandde hij in het decor. Enkele rondes later was het ook game-over voor Warwick (Renault), ook Eddie Cheever (Alfa Romeo) en Stefan Bellof (Tyrell) gaven de bandenmuur een warme omhelzing. Rosberg vocht ondertussen genadeloos tegen de Angelis en Nigel Mansell die de gekke Fin achter zich probeerde te houden op het snel verslechterende circuit.

Zonder benzine

Niet veel later werd het ook te warm voor Riccardo Patrese (Alfa Romeo) en Andrea de Cesaris (Ligier) want ook zij zochten de verkoeling op van de betonnen muur. En als je al dacht dat in 2013 de banden snel naar de vaantjes gingen was deze race in 1984 zeker niets voor jou, onder de extreme hitte van het circuit hield geen enkel soort rubber het lang uit. The American Rubbery Company kon zelfs recordtemperaturen van maar liefst 66°c vastleggen op het asfalt. Uiteindelijk kwam Rosberg eerst over de streep met maar liefst 20 seconden voorsprong, op een serieus afstandje gevolgd door Arnoux en de Angelis. Een dikke minuut daarna kwamen ook Laffite (pyama-man) en Piercarlo Ghinzana (Osella) over de eindstreep, zij hadden immers juist NIgel Mansell voorbijgestoken die zij concentratie zonder brandstof was komen te zitten. Mansell stapte zelfs uit zijn wagen om hem zelf over de streep te duwen waarna hij uitgeput in elkaar stortte onder de brandende zon.

Een compleet belachelijke race, in een compleet belachelijke setting onder een belachelijk hard brandende zon. Al deze factoren maakten van de Dallas GP een one-off, het jaar daarop werd het dan ook vervangen door de Australische GP in Melbourne, goed voor een gezondere 10 °c. Ondertussen keerde de Formule 1 wel al terug naar de lone star state, deze keer in Houston, en gelukkig genoeg in november en niet meer in juli.

En wat was nu Keke Rosberg's geheim? Een watergekoelde helm die hij voor $ 2.000 had laten maken.

Laatst gepubliceerd

Reacties

Uw reactie

Recente reacties

Laatste rijtesten

Alle rijtesten

Laatste reportages

Alle reportages

Laatste nieuws

Alle nieuws